RSS
 

ბონდო მუმლაძე

12 აგვ 2017
ვერცხლისფერი ვერხვები

გიცქერი გაოცებით:
მოკლე კაბა...მუხლები...
თეთრქათქათა ბორცვები,
მკვრივი, ჯერ ხელუხლებელი.

იისფერი თვალები,
ბროწეულის ტუჩები...
თითქოს არ მეკარება,
მაგრამ... არც მეურჩები.

მოგღეღია საკინძე...
ლეშხს გვაფრქვევენ ვერხვები...
ჩემში ვულკანს აღვიძებ,
ბავშვი ხარ და ვერ ხვდები.

ჩემში ლავა კვარჩხალებს,
შენში- სძინავთ ჰორმონებს,
შენც შეიგრძნობ ხვალ,მალე,
გული ვნებას რომ მონებს.

...ცამეტიც გაფრენილა-
უკვე აგარ ხარ ოცდაექვსის,
მახსენდება ის დილა,
ისევ ბავშვის ხმა მესმის.

დღესაც:მოკლე კაბიდან
ქათქათებენ მუხლები;
რა მამღერებს და რა მინდა,
ახლა მაინც თუ ხვდები?

კვირტი ვარდად იშლება,
მოწმე ვარ საოცრების,
ვის უდევს ბალიშებად
ეგ მწყაზარი ბორცვები?

ო, მაგ ლამაზ ფორთოხლებს
სიზმარში თუ ვემთხვევი...
იმ ვერცხლისფერ ვერხვებთან
გუშინ მოვხვდი შემთხვევით?!

ბალახებში ჩაწოლილს
საბნად ვიღაც გეხურა,
შრიალებდა საწოლი
ჩხრიალებდა ტეხურა.

გვიმრებში, სამყურებთან,
ვერვის დაემალებთ:
რა ურცხვად დაგყურებდათ
ცა ურუცხვი თვალებით!

ვერცხლისფერი ვერხვები...
აღარა ხარ ცამეტის...
ვის კოცნი და ეხვევი?
შენ არ მეტყვი? ცა მეტყვის!

დამატებულია bondo123-ს მიერ
 
 
 

კატეგორია: | ნანახია 220-ჯერ | ექსკლუზივი

 
avatar